Museum: Bosmuseum

Uit Erfgoedwiki
Versie door Emil (Overleg | bijdragen) op 25 jan 2013 om 00:15

(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken

HeerlijckHistorisch.png Bosmuseum De Rips

Bosmuseum De Rips, over de geschiedenis van dorp en bos

Ooit was er…heide

Ruim honderd jaar geleden was er nog geen spoor te bekennen van De Rips en het bos. Er zijn dan alleen woeste gronden: kilometers ver kun je over de heidevelden kijken. Mensen komen alleen in het afgelegen gebied om wat turf te steken in het moerasgebied de Klotterpeel. Eind 19e eeuw worden de vrijwel onbruikbare gronden dan ook door de gemeenten verkocht. Grote textielhandelaren uit Twente hebben interesse en vestigen zich hier. Zij willen de gronden ontginnen en bossen aanplanten: met het doel het hout te verkopen als stuthout voor de mijnbouw in Zuid-Limburg. Het naaldhout is daar zeer geschikt voor: het kraakt namelijk voordat het breekt.

De grote ontginning

Voor de grote klus schakelen de Twentse grootgrondbezitters de ‘Heidemij’ in, die toen net opgericht was. De woeste grond van De Rips wordt geploegd, ontwaterd en bomen worden aangeplant. Voor het vele werk worden arbeiders uit de wijde omgeving aangetrokken. Omdat het gebied zo slecht bereikbaar is, worden in 1922 de eerste arbeidershuizen in De Rips gebouwd. Het dorp, dat dan slechts uit enkele boerderijen en een kerk bestaat, groeit. Net als de bossen. Als de mijnen in Zuid-Limburg later in de jaren ’60 gaan sluiten, neemt ook de intensieve bosbouw in De Rips af. Het imposante, natte heidegebied is dan bijna helemaal verdwenen, maar gelukkig is er een prachtig bos voor in de plaats gekomen.

Wat het bosmuseum vertelt

Met themapanelen vertelt het bosmuseum in één oogopslag hoe het gebied van heide naar bos veranderde. En hoe het dorp ontstond. Op oude krantenfoto’s kunt u zien dat het ontginnen - eerst met zes ossen en later met enorme stoomploegen - een machtig schouwspel was. De gezichten van hardwerkende bosarbeiders die bomen planten, kappen en zagen, spreken boekdelen. Als u het paneel over de aanleg van de eerste wegen ziet, dan voelt u direct hoe afgelegen dit gebied was. Wie waren de grondleggers, de boswachters en de bosarbeiders? Wat is het oudste huis en hoe verging het de mensen en het bos in oorlogstijd? Het bosmuseum laat het u allemaal zien.